همیشه صبح زود به گلستان شهدا میروم. دوست دارم زمانی که می روم کسی نباشد و راحت بتوانم درد دل کنم و حرف هایم را بزنم؛ چون در شلوغی آدم آن حس و حالی که باید را ندارد.
پسرم را در عملیات خیبر از دست دادم اما هیچوقت از اینکه پسرم را تقدیم به این کشور کردم ناراحت نیستم و بخصوص که می بینم پسرم در کنار همرزمانش نشسته و هر وقت به خوابم می آید خندان است.
یادم نمی رود روزی که می خواست برود داشت بنایی می کرد تا خانه اش را بسازد وقتی روی دار بنایی بود رادیو گفت که دشمن به خاک ایران وارد شده است با اینکه بچه اش چند روز دیگر به دنیا می آمد. آمد پایین و حتی تشت پر از گچی که دم
برچسب:
نویسنده: نرگس محمدی
تاريخ: جمعه
12 شهريور
1395 ساعت: 17:56